صُبَّــــــتْ عَلَیَّ مَصَائِــبُ لَوْ أَنَّهَا
سوز و ناله فاطمه زهرا (سلام الله علیها) کنار قبر پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم)
-------------------------------------------------------
وَ رُوِيَ أَنَّهَا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهَا أَخَذَتْ قَبْضَةً مِنْ تُرَابِ قَبْرِهِ
فَوَضَعَتْهَا عَلَى عَيْنَيْهَا وَ أَنْشَدَت
ترجمه: روایت شده که حضرت زهرا سلام الله علیها مشتی از خاک قبر پیامبر برداشت و آن را بر چشمان خود گذاشت و با سوز و آه چنین سرود:
-------------------------------------------------------
مَا ذَا عَلَى مَنْ شَمَّ تُرْبَةَ أَحْمَدَ
أَنْ لَا یَشَمَّ مَدَى الزَّمَانِ غَوَالِیَا
-------------------------------------------------------
صُبَّــــــتْ عَلَیَّ مَصَائِــبُ لَوْ أَنَّهَا
صُبَّـتْ عَلَـى الْأَیَّـامِ صِـرْنَ لَیَالِیَا[1]
کسی که خاک احمد را میبوید دیگر چه ضرری برای او دارد که در تمام عمرش هیچ عطر خوشبوی دیگری را نبوید؟![2]
مصیبتهایی بر من وارد شد که اگر این مصیبتها بر روزها وارد میشد، آن روزها تبدیل به شب میشدند.
-------------------------------------------------------
در برخی از نقلها بهجای عبارت «ما ذا عَلَى» در بیت اول، عبارت «حَقِیقٌ عَلَى»[3] آمده که معنایش چنین میشود: «سزاوار است...».
[1]. شهید ثانی، زین الدین بن علی، مسکن الفؤاد عند فقد الأحبّة و الأولاد، ص 112، قم، بصیرتی، بیتا- بحار الأنوار، علامه مجلسی، ج79، ص: 106
[2]. «غالیه» به معنای مادهای خوش بو است که از ترکیب مشک و عنبر و عود و روغن به دست میآید (ابن اثیر جزری، مبارک بن محمد، النهایة فی غریب الحدیث و الأثر، ج 3، ص 383، قم، مؤسسه مطبوعاتی اسماعیلیان، چاپ اول، 1367ش).
[3]. فتال نیشابوری، محمد بن احمد، روضة الواعظین و بصیرة المتعظین، ج1، ص 75، انتشارات رضی، قم، چاپ اول، 1375ش.
