اول شهیـد مـولا مُحسن گُـل اُمیـدم

هم تو مرا ندیدی هم من تو را ندیدم

مظلوم بی ‌پناهم شهید بی‌گناهم

بگذار تا بگریم بر محسن غریبم

شد بعد داغ بابا داغ دگر نصیبم

مظلوم بی ‌پناهم شهید بی‌گناهم

تـو اولیــن شهیـد راه ولایـت استـی

نیامده به دنیا چه شد که دیده بستی؟

مظلوم بی ‌پناهم شهید بی‌گناهم

تا شاخه‌ام شکست و تا غنچه ام جدا شد

یــک ســوّم از تمــام ذُرّیـه‌ام فــدا شد

مظلوم بی ‌پناهم شهید بی‌گناهم

بعد از نبی خزان شد گلخانۀ ولایت

پَرپَـر به یک لگد شـد ریحانۀ ولایت

مظلوم بی ‌پناهم شهید بی‌گناهم

در پشت در عزیزم آزرده پیکرت شد

دردا که قتلگاهت آغوش مادرت شد

مظلوم بی ‌پناهم شهید بی‌گناهم