خودش نوشت...خودِ قاتلش نوشت
خودش نوشت...خودِ قاتلش نوشت
از آتیش و هیزم و دَرِ بهشت
خودش نوشت،به معاویه نوشت از میخ و پهلویِ مادرِ بهشت
صدای در - دری که تو شعله سوخت
دری که یه میخ و تو سینه دوخت
صدای جیغ- توی خاکستر و دود کی میدونه چی تودست فضّه بود
بابام با اشک - داره فریاد میزنه این زنی که میزنید زن منه
کاری کردم - با تازیونه، دستش بیفته، در کمی واشه
کاری کردم - پشت در اُفتاد، یه جوری زدم،نتونه پاشه
کاری کردم - تا آخر عُمر، این صحنه یادِ، مرتضی باشه
======================================================
...فَضَرَبَت فاطِمَةُ یَدَها مِن البابِ تَمنَعُنِی مِن فَتحِهِ...
فَرُمتُهُ فَتَصَعَّبَ عَلَیَّ فَضَرَبتُ کَفَّیها بِالسَوطِ فَآلَمَها
فَسَمِعتُ لَها زَفِیراً وَ بُکاءً...
...فَرَکَلتُ البابَ وَ قَد ألصَقَت أحشاءَها بِالبابِ تَترُسُهُ وَ سَمِعتُها
وَقَد صَرَخَت صَرخَةً حَسِبتُها قَد جَعَلَت أعلی المَدِینَةِ أسفَلَها
وَقالَت: یا أبَتاه! یا رَسُولَ اللهِ!هکَذا کانَ یُفعَلُ بِحَبِیبَتِکَ وَ ابنَتِکَ!
آه یا فِضَّةُ! إلَیکِ فَخُذِینِی فَقَد وَاللهِ قُتِلَ ما فِی أحشائِی مِن حَملٍ...
وَ سَمِعتُها تَمخَضُ وَ هِیَ مُستَنِدَةٌ إلی الجِدارِفَدَفَعتُ البابَ وَ دَخَلتُ،
فَأقبَلَت إلَیَّ بِوَجهٍ غَشِیَ بَصَرِی، فَصَفَقتُ صَفقَةً عَلی خَدَّیها مِن ظاهِرِالخِمارِ فَانقَطَعَ قُرطُها وَ تَناثَرَت إلی الأرضِ...
چگونگی هجوم در نامه عمر به معاویه- اسناد این نامه در کتب اهل سنّت:
شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید 2/24 ، تاریخ طبری 3/202 و 206 و 218
سیره ابن هشام 3/472 ، الامامه و السیاسه 1/30 ، طبقات الکبری 3/182
