همه مادر دارن -من ندارم سایۀ سر دارند -من ندارم
همه میگن زهرا -سیلی خورده همه باوردارند- من ندارم

آه و واویلا ، واویلا – واویلا واویلا ؛ واویلا واویلا

همه مادر دارن من ندارم سایۀ سر دارند من ندارم
همه میگن زهرا سیلی خورده همه باور دارند من ندارم

مگه کسی ، دلش میاد ، دست روی مادرم ، بلند کنه
حالا بابام ، با چه دلی ،تنهایی عشقشو ، کفن کنه

رو سر این خونه، بارونه دل علی خونه ،بارونه
چشمای خیس ما مهمون ، بارونه

آه و واویلا ، واویلا – واویلا واویلا ؛ واویلا واویلا

همه طاقت دارن -من ندارم خواب راحت دارن- من ندارم
راحت از زخمای پهلو میگن انگار عادت دارن- من ندارم

چه جور دلم ، میاد بگم ، چشمای مادرم ، شده کبود
تو کوچه ها ، داد میزدم ، کمک کنید ولی ، کسی نبود

بغض گلوی من پنهونه کی حال و روزم رو میدونه
همه اینا یادم میمونه ، میمونه

آه و واویلا ، واویلا – واویلا واویلا ؛ واویلا واویلا

خوشی دیدن مردم - ما ندیدیم هرچی طعنه بود و- ما شنیدیم
سر حالن مردم - بی خیالند همه دردا رو ما کشیدیم

چی کار کنم ، دلم پُره ،هیچکی نگفت اینا ، گناه دارند
یکی نگفت ، حیا کنید ، یه بچه ی کوچیک ، تو راه دارند

بابام تو این شب ها ،حیرونه محسنشو کشتن، گریونه
با گریه لالایی میخونه ، بارونه

آه و واویلا ، واویلا – واویلا واویلا ؛ واویلا واویلا